Het maken van een duik in je binnenwereld is inspirerend

Kijken naar een verstrikking

We bevinden onszelf altijd op de lijn tussen iets waar we in vastzitten en ons verlangen. Bevinden we ons in het gebied van de verstrikking, dan zijn we vaak bezig met het oplossen van (relatie)problemen. Of het negeren daarvan. In beide gevallen verliezen we ons verlangen meestal uit het oog. Dat staat als het ware ergens op een hoekje alleen te wachten. En niemand kijkt. Zijn we daarentegen in contact met ons verlangen, dan voelen we ons sterk en helder. We kunnen dan weliswaar onze struggles zien, maar we zitten er niet meer in vast. In het beste geval ontstaat er zelfs een gevoel van mededogen voor de hele situatie.

Vastzitten

in een verstrikking

Het vastzitten in een verstrikking zal niemand vreemd zijn. Maar al te vaak word je door iets of iemand in je dagelijks leven getriggerd. Iemand van buiten drukt als het ware op een interne knop.  Op iets wat in onszelf nog niet helder of bewust is.

Natuurlijk zul je soms met ongenoegen, boosheid, wantrouwen of teleurstelling op iets reageren. Maar als dit gevoel erg lang blijft hangen of je reageert buiten proporties, dan speelt er vaak iets waar je onbewust nog in vastzit. Dat is niet erg. Maar vraagt wel om een onderzoek.

Heb je in het verleden een soortgelijke situatie meegemaakt? En kwam je reactie uit dat gebied? Dan is het goed om je reacties eerst te honoreren. En ze “als logisch” te beschouwen. Er gebeurde tenslotte iets vervelends. Zeker in het verleden. Het helpt vervolgens om dat waar je last van had te symboliseren. Welk beeld hoort bij die persoon? Of door wat voor symbool wordt de pijnlijke situatie waar je last van had gerepresenteerd? Dat zijn eerste stappen om een fixatie in beweging te krijgen van binnen.

Soms krijg je een hoop lading van de ander op je af. En speelt er daar iets ver onder de radar. Je wordt dan als het ware bezet door de energie en lading van de ander. Naast dat het goed is om je schrikreactie dan te honoreren, is het als eerste stap goed om het achterland van de persoon te gaan waarnemen. Waar komt deze persoon vandaan. En wat maakt dat h et zo slecht met hem of haar gaat.

Want soms ben je bezet door niet uitgewerkt trauma van anderen. Waar jij mee rondloopt? Want dat kan ook.

Bovenstaand zijn twee veelvoorkomende verstrikkingen. Waar je jezelf ongetwijfeld in herkend.

Het kan

zomaar heel complex worden

Het kan dus zomaar heel complex worden als je getriggerd wordt. En vervolgens vast komt te zitten in een oude dynamiek. Je geluk lijkt dan bijna direct af te hangen van de buitenwereld. Of de ander.En dit gebeurt natuurlijk vaker dan je wilt. Want je bent met je aandacht of bij jezelf en je verlangen. Of bij de ander. Of bij de relatie. Waardoor in de laatste twee gevallen de weg terug naar jezelf lang kan worden als je getriggerd wordt.

Als kind

snap je niet wat er gebeurt

Als je weet en begrijpt dat het jonge kind niet in staat was zichzelf te zien in een omgeving (en dat is per definitie zo tot ongeveer het 8e of 9e jaar vanwege de ontwikkeling van onze hersenen), snap je dat er in deze tijd veel verstrikkingen kunnen ontstaan.

Je hersenen ontwikkelen zich pas vanaf de genoemde leeftijd tot de capaciteit jezelf te zien in een omgeving. En langzaam te begrijpen waarom de dingen gebeuren. En dat dit niet altijd met jou te maken heeft.

Tot die tijd ben je als het ware de omgeving. En heeft alles wat gebeurt direct met ons te maken. Worden dingen gelijk persoonlijk opgevat. Zo voelt dat immers. Je hebt niet de capaciteit hier doorheen te processen en te reflecteren op de situatie. Dat hersendeel is nog niet “online”.

En dus…heb je de omgeving nodig voor uitleg en regulatie als er iets vervelends plaatsvindt. Je komt in deze vroege fase van je leven dus makkelijk vast te zitten in een (ongezonde) relatie. Die je niet begrijpt. Waar je geen overzicht over hebt. Waar je afhankelijk van bent. Of geworden bent. “ Bent” omdat je nog kind bent. “Geworden bent” als de impact van een gebeurtenis heel heftig is geweest. En niet gereguleerd werd. Je komt vast te zitten. In de hele dynamiek.

Je bent verstrikt geraakt.

De tijd

strijkt voorbij

Afgezien van het feit dat er nu allerlei overlevingsmechanismen in je ontstaan om het hoofd boven water te houden, blijven zaken soms ondoorzichtig. En daarmee kosten ze een hoop energie. Je bent er bewust of onbewust mee bezig. Het maakt ook dat je niet aan je verlangen toe komt. Dat blijft als het ware uit zicht. 

En de tijd strijkt voorbij… 

Dat kan anders.

Het verlangen zelf

wordt je referentiepunt

Slow Soul Diving laat zien hoe je verstrikt (geraakt) bent. En laat je voelen dat je verlangen weer in beeld kan komen. Vanuit het onderzoek dat je doet in jouw veld en binnenwereld. Zodat, naast meer inzicht, er na een aantal weken trouwe oefening een nieuw neuraal pad wordt aangelegd. Een pad waarbij je verlangen het nieuwe referentiepunt wordt in plaats van de verstrikking.

Een pad dat maakt dat je jezelf weer empowered voelt van binnenuit. Dat dit ook een vreugdevolle basis biedt. In plaat dat de ander hier voor moet zorgen. Of dat je telkens moet zorgen voor een vrolijke noot in je relatie. Of dat van de ander verwacht.

Het is dit nieuw aangelegde pad waarop je kunt gaan terugvallen. In plaats van iedere keer vast te komen zitten in het oude. In dat wat je kent.

Het is dit nieuwe fundament van waaraf je opnieuw kunt vertrekken.

Om het bovenstaande in beweging te brengen, zijn er allerlei stappen nodig in je binnenwereld.

Ik besteed in de eerste Dive daarom eerst veel aandacht aan het verschil tussen jezelf zien in een omgeving vs jezelf als het ware als de omgeving zien of voelen. Dat is een enorm verschil.

Samen leggen we een nieuw pad aan

Dit heb je nog niet eerder meegemaakt!

Slow Soul Diving